สำหรับบริษัทหรือ SME ที่มีการจ้างงาน Freelance หรือที่ปรึกษาภายนอก ปัญหาที่พบบ่อยที่สุดและสร้างความสับสนให้กับทั้งฝ่ายบัญชีและผู้รับจ้าง คือการเลือกระหว่าง “หักภาษี ณ ที่จ่าย 3%” หรือ “หักตามอัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา (40(2))” การเลือกผิดประเภทไม่เพียงแต่ส่งผลต่อจำนวนเงินที่ Freelance ได้รับ แต่ยังอาจนำไปสู่ปัญหาการตรวจสอบย้อนหลังจาก กรมสรรพากร ได้ วันนี้ Centric Outsource จะมาสรุปข้อแตกต่างและวิธีปฏิบัติที่ถูกต้องตามหลักกฎหมายครับ 1. เงินได้ประเภท 40(2) คืออะไร? เงินได้ตามมาตรา 40(2) คือ เงินได้เนื่องจากหน้าที่หรือตำแหน่งงานที่ทำ หรือจากการรับทำงานให้ ไม่ว่าจะเป็นค่าธรรมเนียม, ค่านายหน้า, หรือค่าตอบแทนในการรับจ้างทำของบางประเภทที่เน้น “ทักษะส่วนบุคคล” เป็นหลัก ตัวอย่าง: ที่ปรึกษาบริษัท, นักพูด, ตัวแทนจำหน่าย, งาน Freelance รับจ้างออกแบบหรือเขียนโปรแกรมที่ทำเป็นโปรเจกต์ การหักค่าใช้จ่าย: สามารถหักค่าใช้จ่ายแบบเหมาได้ 50% แต่สูงสุดไม่เกิน 100,000 บาท (โดยต้องนำไปรวมกับเงินได้ประเภท 40(1) หรือเงินเดือนด้วย) 2.